TBD_rektorat 1

Gmach Uniwersytetu ekonomicznego w Katowicach

Krótki opis obiektu

Uniwersytet Ekonomiczny w Katowicach powstał w grudniu 1936 roku (na mocy dekretu Ministra Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego Rzeczypospolitej Polskiej z 1936) jako prywatne Wyższe Studium Nauk Społeczno-Gospodarczych. Nauczanie rozpoczęto na jedynym wtedy Wydziale Organizacji Przemysłowej 11 stycznia 1937 roku i datę tę uważa się za początek działalności szkoły. W roku 1938 uruchomiony został Wydział Administracji Publicznej. Studia na obydwu wydziałach trwały trzy lata i miały charakter zawodowy. Organizatorem i pierwszym rektorem Uczelni był dr Józef Lisak. Pierwszą siedzibą lokalową stały się użyczone pomieszczenia obszernego gmachu ówczesnej znanej szkoły średniej – Śląskich Technicznych Zakładów Naukowych.
Z dniem 1 września 1939 roku szkoła przestała funkcjonować z powodu wojny i okupacji. Jej działalność została wznowiona już w lutym roku 1945, kiedy to reaktywowano nauczanie na obydwu Wydziałach. Ponadto rozszerzono formy kształcenia, szczególnie ekonomicznego między innymi przez uruchomienie Centralnego Studium Rachunkowości i Finansów. Zwiększyła się także kadra nauczająca. W latach powojennych powszechnym zjawiskiem na ziemiach polskich była duża migracja ludności. Objęła ona również nauczycieliuniwersyteckich. Wielu przedstawicieli nauki z innych ośrodków akademickich zatrzymało się wtedy tymczasowo lub na stałe w Katowicach, aktywnie włączając się w istniejące formy nauczania, a tym samym zapewniając wysoki poziom edukacji w katowickiej Uczelni. Jej absolwenci byli poszukiwani przez przedsiębiorstwa przemysłowe oraz administrację rządową i samorządową. Program studiowania, obowiązujący do 1948 roku, organicznie wyrastał z lokalnych potrzeb i uwarunkowań gospodarczych regionu.
Systematycznie zwiększała się też liczba studentów. Uwzględniając tę tendencję Uczelnia otrzymała dwa własne obiekty w Katowicach, w rejonie ulic 1 Maja i Bogucickiej: klasyczny, funkcjonalny gmach byłego ratusza gminy miejskiej Zawodzie (obecny rektorat) i budynek szkolny, przystosowany do nauczania akademickiego (obecny budynek „A”). Po odremontowaniu pomieszczeń ze zniszczeń wojennych rok szkolny 1946/1947 zainaugurowano w nowej siedzibie. Wokół wspomnianych dwóch budynków w latach siedemdziesiątych i osiemdziesiątych powstał cały kompleks nowych obiektów, tworząc swoiste centrum akademickie – nadal rozbudowywane. Zmieniały się jednocześnie status i pozycja Uczelni. W 1950 roku nastąpiło ujednolicenie ekonomicznego kształcenia w całym kraju. Katowickie Studium, tak jak wszystkie uczelnie ekonomiczne, zostało upaństwowione i przekształcone w Wyższą Szkołę Ekonomiczną. Zaprzestano kształcenia w zakresie prawa na Wydziale Administracji Publicznej, a w jego miejsce utworzono Wydział Handlowy. Dobrze rozwijające się autonomiczne Centralne Studium Rachunkowości i Finansów przekształcono w roku 1950 w Wydział Finansów i Rachunkowości, który funkcjonował do 1958 roku. Wydział Organizacji Przemysłowej przemianowano na Wydział Planowania Przemysłu. W roku akademickim 1952/1953 szkoła otrzymała prawo nadawania swoim absolwentom stopni magisterskich. Lata pięćdziesiąte charakteryzowały się w nauczaniu dominacją problematyki centralnego planowania, rachunkowości i finansów.
W okresie 1958-1968 Uczelnia miała strukturę jednowydziałową, prowadząc masowe kształcenie studentów w trybie stacjonarnym, wieczorowym, zaocznym i eksternistycznym. Utworzono sieć punktów konsultacyjnych w Opolu, Bielsku, Częstochowie i Rybniku.
Lata sześćdziesiąte upłynęły pod znakiem rozwoju kształcenia w zakresie ekonomiki przemysłu i przedsiębiorstw przemysłowych. Dopiero w roku 1968 utworzony został Wydział Handlu i Ekonomiki Żywienia, który w 1974 roku przekształcono w Wydział Handlu, Transportu i Usług, poszerzając znacząco obszar działalności naukowo-dydaktycznej. Stopniowo wzrastała ranga Uczelni jako ośrodka naukowego. Wydział Przemysłu otrzymał w 1960 roku prawo nadawania stopnia doktora, a w roku 1969 stopnia doktora habilitowanego nauk ekonomicznych. Drugi z wydziałów analogiczne prawa uzyskał: w 1979 roku w zakresie nadawania stopnia doktora ekonomii a w roku 1991 – w zakresie stopnia doktora habilitowanego nauk ekonomicznych. W 1972 roku katowickiej Wyższej Szkole Ekonomicznej nadano imię Karola Adamieckiego, wybitnego inżyniera i ekonomisty, uczonego i działacza, polskiego współtwórcy nauki organizacji i kierownictwa. W roku 1974 wraz z uczelniami ekonomicznymi Krakowa, Poznania i Wrocławia katowicka placówka przemianowana została na Akademię Ekonomiczną, otrzymując godność nazwy, której treść od niedawna realizowała.
W 1992 roku w miejsce Wydziału Przemysłu powołano Wydział Zarządzania, a w miejsce Wydziału Handlu, Transportu i Usług – Wydział Ekonomii. Poważne zmiany organizacyjne w Akademii miały miejsce w 2002 roku, kiedy to utworzono trzeci Wydział – Wydział Finansów i Ubezpieczeń, a także rozpoczęto kształcenie w Rybnickim Ośrodku Naukowo – Dydaktycznym, który wspólnie z Ośrodkami Politechniki Śląskiej i Uniwersytetu Śląskiego tworzy Zespół Szkół Wyższych w Rybniku. W 2009 roku utworzono czwarty Wydział – Wydział Informatyki i Komunikacji, który w styczniu 2010 roku otrzymał uprawnienie do nadawania stopnia doktora.
Od 1 października 2010 roku, na mocy ustawy z dnia 5 sierpnia 2010 r. o nadaniu nowej nazwy Akademii Ekonomicznej im. Karola Adamieckiego w Katowicach (Dz.U. 2010 nr 165 poz. 1117) Uczelni nadano nazwę: „Uniwersytet Ekonomiczny w Katowicach”.
Obecnie bazę naukowo-dydaktyczną Uczelni tworzą także takie jednostki jak: Międzywydziałowe Centrum Języków Obcych (wcześniej Międzywydziałowe Centrum Nauczania i Promocji Języków Obcych), Centrum Informatyczne, Studium Wychowania Fizycznego i Sportu, Biblioteka Główna i biblioteki katedralne, Wydawnictwo Uniwersytetu Ekonomicznego w Katowicach, Centrum Badań i Ekspertyz, Centrum Badań i Studiów Europejskich, Centrum Badawcze Społecznego Dialogu Pracy, Akademickie Centrum Kariery, Śląska Szkoła Języków Biznesu (wcześniej Śląska Szkoła Języków Obcych Ekonomicznych).

Zakres wykonywanych prac

Zakres prac izolacja pionowa ścian fundamentowych w technologii Remmers  K2 Dickbeschichtung, Izolacja strukturalna  metoda iniekcji  Kiesol i Kiesol  C/ odtworzenie izolacji metoda iniekcji niskociśnieniowej.

TBD_OBIEKT4

Filharmonia Opolska im. Józefa Elsnera

Krótki opis produktu

Projekt obejmuje kompleksową rozbudowę obiektu Filharmonii poprzez nadbudowę istniejącego budynku o dodatkową kondygnację oraz dobudowę szklanej bryły będącej powiększeniem istniejących holi. Dobudowa będzie pełnić funkcję klubu muzycznego połączonego z kawiarnią, powierzchnią wystawową oraz tarasami zewnętrznymi do organizowania letnich koncertów promenadowych. Nadbudowa natomiast pozwoli pozyskać dodatkowe pomieszczenia w obiekcie z przeznaczeniem na garderoby i pokoje ćwiczeń artystów. Projekt obejmuje również dostawę sprzętów i wyposażenia w tym profesjonalnego sprzętu oświetleniowo – nagłośnieniowego.

Zakres wykonywanych prac

Prace obejmowały wykonanie izolacji poziomej metodą iniekcji niskociśnieniowej.

TBD_OBIEKT7

Galeria sztuki współczesnej „Elektrownia”

Krótki opis obiektu

Budynek obecnej Galerii „Elektrownia” powstał w latach 1902-1908 na bazie projektu wybitnego polskiego architekta Józefa Piusa Dziekońskiego (1844-1927), autora projektów wielu monumentalnych obiektów użyteczności publicznej w Europie.Jest to obiekt o rzucie prostokąta z wejściem na osi, o dość rozbudowanej bryle. Jego charakterystycznym elementem jest wieża, stylizowana na gotycką, a elewację budynku zdobi wiele detali architektonicznych.

Ze względu na znakomitą architekturę oraz zachowane we wnętrzu w doskonałym stanie oryginalne maszyny i urządzenia byłej Elektrowni, okazały Generator „Wanda” z 1903 r., kompresor, gigantyczne przetwornice, pulpit sterowniczy z połyskującymi zegarami, okazałą 8 tonową suwnicę, miejsce to ma wysoką wartość historyczną. W październiku 2010 roku obiekt został wpisany na Szlak Zabytków Techniki Województwa Śląskiego. Z uwagi na zabytkowy charakter tego poprzemysłowego budynku oraz potrzebę jego rewitalizacji Gmina Czeladź podjęła niezbędne działania w celu pozyskania dofinansowania ze środków Unii Europejskiej na ten cel. 6 grudnia 2011 r. Teresa Kosmala Burmistrz Miasta Czeladzi podpisała Umowę o dofinansowanie projektu pn. ,,Adaptacja i przebudowa budynku Galerii Sztuki Współczesnej ELEKTROWNIA w Czeladzi’’ w ramach ,,Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Śląskiego na lata 2007-2013. Zrównoważony rozwój miast. Rewitalizacja obszarów zdegradowanych. Rewitalizacja-małe miasta’’, na mocy której Czeladź uzyskała ponad 10 mln zł ze środków unijnych.

2 września 2012 r. Zakład Budynków Komunalnych – kierowany przez dyrektora Lenę Wardengę – jako inwestor zastępczy podpisał Umowę z Wykonawcą na realizację inwestycji pn. ,, Adaptacja i przebudowa budynku Galerii Sztuki Współczesnej ELEKTROWNIA w Czeladzi’’ na podstawie przygotowanego Programu Funkcjonalno-Użytkowego i przeprowadzonego postępowania przetargowego w trybie ,,projektuj, buduj’’. Dzięki pozyskanym środkom unijnym obiekt przystosowano do współczesnych standardów i może on teraz pełnić wiele funkcji: wystawienniczą – przestrzeń dla zwiedzających w Sali Głównej z zabytkowymi maszynami, konferencyjną – dla narad, spotkań, konferencji w Sali konferencyjnej i multimedialnej oraz warsztatową – sala warsztatów artystycznych z zapleczem dla dzieci i dorosłych. Efektem działań rewitalizacyjnych jest możliwość uzyskania bogatej oferty kulturalnej w nietuzinkowej scenerii dawnej „Elektrowni”, m.in. wystaw malarstwa, grafiki, rzeźby, fotografii, wydarzeń muzycznych, warsztatów tańca, małych form teatralnych itp.

Zakres wykonywanych prac

Naprawa i wyrównanie ścian fundamentowych, izolacja pionowa w technologii Remmers K2 Dicbeschichtung, izolacja termiczne XPS oraz Mata drenażowa.

TBD_OBIEKT10

Skansen Górniczy Królowa Luiza w Zabrzu, etap II Rewitalizacja budynku łaźni łańcuszkowej

Krótki opis produktu

Zabrzańska łaźnia została wybudowana w 1890 roku i była pierwszym tego typu obiektem na Górnym Śląsku. Jeszcze do lat 20. XX wieku zdecydowana większość kopalń nie posiadała łaźni, a górnicy po zakończonej szychcie zażywali kąpieli dopiero po powrocie do domu. Budynek służył górnikom jako zaplecze socjalne i składał się łaźni oraz szatni z charakterystycznymi hakami na łańcuchach, na których zostawiano odzież oraz rzeczy osobiste. We wnętrzu częściowo zachowała się oryginalna ceramika, system natrysków, a także fragment szatni z hakami i łańcuszkami.

Zakres wykonywanych prac

izolacja pionowa ścian fundamentowych w technologii Remmers: sulfatexschlamme , Izolacja termiczna XPS, mata drenażowa.
Izolacja wykonana z obu stron ściany fundamentowej.

TBD_OBIEKT28

Muzeum Miejskie Żory

Krótki opis budynku

Muzeum Miejskie powstało 28 grudnia 2000 r. Z inicjatywy władz miasta Żory, osób indywidualnych skupionych wokół Towarzystwa Miłośników Miasta Żory oraz ówczesnego dyrektora Miejskiego Ośrodka Kultury Lucjana Buchalika.Muzeum przejęło zbiory istniejącej wcześniej izby regionalnej oraz część prywatnych zbiorów afrykanistycznych, które były podstawą wydzielenia dwóch działów merytorycznych: Działu Historii i Kultury Regionu oraz Działu Kultur Pozaeuropejskich. Zbiory afrykanistyczne, jedne z nielicznych w Polsce stały się znakiem rozpoznawczym żorskiego muzeum. Dzięki prowadzonym przez nas wyprawom naukowo – badawczym są stale powiększane i stały się największą tego typu kolekcją na terenie południowej Polski. Dział Historii i kultury Regionu gromadzi z kolei wszelkiego rodzaju eksponaty związane z historią Żor i najbliższego regionu.
Zadaniem obu działów jest stworzenie oferty atrakcyjnej merytorycznie, a jednocześnie atrakcyjnie podanej, w taki sposób, by przyciągnąć odbiorcę w różnym wieku.

Zakres wykonywanych prac

Wykonano uszczelnienie konstrukcji żelbetowych  stropów schodów oraz ścian szczelinowych . Prace prowadzone w technologii iniekcji wysokociśnieniowej w oparciu o materiały poliuretanowe.

TBD_OBIEKT31

Kino x – Wydział Architektury Politechniki Śląskiej.

Krótki opis budynku

Budynek usytuowany w centrum Gliwic . Adres: ks. Marcina Strzody 10, Gliwice
Obiekt jest jednym z najstarszych zachowanych budynków hotelowych  powstał ok. 1890 roku jako gospoda z miejscami noclegowymi„Goldgrube”, w sąsiedztwie funkcjonującego targu końskiego, dlatego też m.in. obok niego wybudowano stajnie na aż 70 koni. W 1893 roku kolejny właściciel  Carl Trzaskalik uruchomił kantynę i wyszynk w dni targowe.http://www.gliwiczanie.pl/Reportaz/hotele/X.htm

Zakres wykonywanych prac

Izolacja pozioma metoda iniekcji niskociśnieniowej w technologii Sopro.

TBD_OBIEKT40

Uniwerytet Szczeciński

Zakres wykonywanych prac

W budynku wykonano ok 250 m2 izolacji poziomej metoda iniekcji niskociśnieniowej w technologii BASF PCI. Generalny wykonawca Bartimex Poznań. Iniekcja wykonywana była od strony zewnętrznej. Izolacje pionowe Generalny Wykonawca wykonywał we własnym zakresie.